Beste TU/e-schoorsteen,

Je stond weer eens in de Cursor vorige week prachtig blauwe hemel en uit je vijftig jaar oude, metselwerken top een dun pluimpje rook. Het deed me denken aan de oudste regeltjes uit ’s Neerlands literatuur, ‘Hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic enda thu wat unbidan we nu?’. Geen songtekst van Rowwen Hèze, maar poëzie over lentekriebels.

Foto: Bart van Overbeeke

Ik maak me zorgen om je, beste schoorsteen. Je bent na de schoonmaakactie van vorige week namelijk zowel letterlijk als figuurlijk vogelvrij verklaard. Er is geen plaats meer voor je als de TU/e in 2005 overgaat op decentrale stook. Je begint toch wel een bedreigde soort te worden, nu er van je twaalfduizend broers en zussen nog maar zeshonderd over zijn.

Je komt helemaal alleen te staan na het Masterplan, midden op ‘De Loper’. Ik heb het gevoel dat ze je eigenlijk liever kwijt willen. Al ben je dan geen monument, de monumenten-ambtenaar van Eindhoven vertelde mij dat de hele TU/e-campus op de Cultuur Historische Waardekaart van de provincie staat. Als iemand ingrijpende veranderingen wil plegen aan de campus, moet er eerst een diepgaand onderzoek plaatsvinden door een onafhankelijke expert en die zal het vast niet goed vinden dat ze jou met vervroegd pensioen sturen. Alle studenten houden immers van je! Je bent al jaren een mikpunt voor pizzakoeriers en chinezen, “breng maar naar W-hoog achter die hoge schoorsteen”.

Tot slot, waarde vriend, mochten ze je ooit kwaad willen doen, kun je op ons rekenen, we zullen ons vastketenen, spandoeken maken en voor de bulldozers gaan staan. Tenzij ze springstof gaan gebruiken om je neer te halen, want dat vindt iedereen mooi om te zien…