Zondagmiddag, 6 oktober. De “Mega of Mini”-Publieksdag van de TU/e. Mijn rijdende robot staat paraat om te laten zien hoe hij elegant alle obstakels op zijn pad kan ontwijken, als ik erachter kom dat ik totaal vergeten ben obstakels mee te nemen. Snel op strooptocht door het Auditorium om nog wat obstakels te verzamelen. De knutselhoek van Toegepaste Wiskunde biedt soelaas, snel worden een dodecaeder (twaalfvlak) en twee icosaeders (twintigvlak) geknipt, gevouwen en geplakt.

Na de vijftigste keer dat ik die middag een groep heb uitgelegd wat de robot doet en wat je ermee kan buiten de TU-campus, begin ik het jammer te vinden dat er zo weinig vips aanwezig zijn. Dit terwijl zij best wel iets zouden mogen leren over het ontwijken van obstakels. Ik denk bijvoorbeeld aan een Marco Bakker, Katja Schuurman en, om nog maar een oude koe uit de sloot te halen, ook prinses Máxima zou wel even mogen komen kijken hoe een voertuig een willekeurig voorwerp kan ontwijken.
‘s Avonds, tijdens de shoarma, begrijp ik al redelijk snel waarom deze laatste niet aanwezig was tijdens de Publieksdag. Vijf minuten en twaalf in memoria verder heb ik reeds een ernstige overdosis “Koningshuis” opgelopen en besluiten we toch maar een bezoek te brengen aan de inmiddels overvolle DVDeotheek om de hoek voor een Clausloos avondje “Austin Powers”.
Wat is onze minister-president toch een bofkont; hij heeft al na ruim drie maanden vrijwel alles bereikt wat er voor een minister-president te bereiken is: de snelst afgetreden staatssecretaris ooit, een bijna-oorlog tegen Irak en nu zelfs een begrafenis van een lid van het Koninklijk huis. Gemiste kans echter dat hij niet is komen kijken op de Publieksdag!