Twee weken voor mijn afstudeerdatum leek het me handig om toch maar eens een actie-puntenlijstje af te halen. De ene “oei” volgde op de andere. Had ik mijn vakkenpakket moeten inleveren drie maanden voor mijn afstuderen? Had ik mijn afstudeerproject moeten aanmelden? Had ikâ… Wat ik wel doorhad, was dat ik op 17 maart zou afstuderen. Dat lijkt dan ook direct het teken te zijn voor alle familie en bekenden om dé gevleugelde vraag te stellen: “Wat ga je hierna doen?”.

Het onderwijsbureau van de TU/e lijkt dit te weten, aangezien ik samen met anderhalve kilo achterstallige formulieren ook het alumnipakket ontving. Vanaf nu kon ik tenminste zeggen: “Ik ga op cd-rom kijken hoe het Masterplan er uiteindelijk uit komt te zien als ik hier klaar ben, daarna ga ik naar het VVV-kantoor voor een ‘reünie met mijn studentenstad’ en als ik dan nog tijd over heb, kan ik altijd nog naar een open dag van het Stan Ackermans Instituut.”.

Inderdaad; het alumnipakket zit vol met alles wat een net afgestudeerd werktuigbouwkundig ingenieur nodig heeft: Een cd-rom waarop staat uitgelegd waarom het tijdens je hele studie zo’n puinhoop op de campus was, een VVV-gids (handig na zeven jaar in Eindhoven: “Oh is dat nou het Stratumseind?” en Stan Ackermans-reclame voor de besluiteloze ingenieur in een lage conjunctuur. Maar het beste is misschien nog wel een brief waarin staat hoe ik een VSB-beurs HAD kunnen aanvragen als ik de brief voor 1 maart 2002 had gekregen, en een bon voor het afhalen van een foto van de diploma-uitreiking, jammerlijk voorzien van originele ‘vervallen’-sticker. Kortom, beste universiteit, dank voor dit alumniets-pakket!